Castle Hill Gardens met één van de mooiste bostuinen van het V.K

De Woodland Garden (bostuin) van Castle Hill staat in de top 10 Woodland Gardens aanbevolen door Jim Gardiner (R.H.S).  Het prachtige landgoed is gelegen in een van de meest zuidelijke graafschappen van het V.K. 

Het grote landhuis op de heuvel, gebouwd in 1730, is al 15 generaties het thuis van de familie Fortescue. Vanaf het huis is de meer formele tuin opgebouwd uit een aantal terrassen.

In de bostuin
Engelsen zijn gek op narcissen

Elk seizoen is er zoveel te zien in de tuinen, met een oppervlakte van ruim 20 hectare, dat u daar telkens een dag voor nodig zou hebben.  De bostuin is royaal voorzien van Camellia´s, magnolia´s, rhododendrons, Azalea´s, hydrangea´s en eucryphia´s. In de bostuin zijn enkele formele gazons aangelegd, dit zijn de Millennium Garden en ook een ommuurde tuin.

Vanaf de heuvel waar het landhuis staat heeft u een prachtig uitzicht over de tuinen en de verder gelegen landschappen. Allereerst ziet u de formele tuinen in terrassen opgebouwd. Vervolgens is er de Millennium Garden met zijn waterpartij die als eerste uw aandacht zal weten te trekken. Lopend over smalle paden bereikt u bostuin. In de verte ziet u de verschillende follies (bouwstructuren met een decorfunctie) en de Holwell tempel. De landschappen die u vervolgens waarneemt zijn die van Exmoor en Dartmoor.

  

WEBSITE HELAAS NIET BEREIKBAAR. Probeer het later nog eens.

Boek herlezen: Some Flowers van Vita Sackville-West

vita 01

My flowers are mostly (not all) intimate flowers, which gain from being intimately observed; and this can only be done when one can pick up the pot of vase off a table, and stare in the odd moments when one has nothing else to do. Vita Sackville-West

Gastschrijver: Ward Mertens

Wat gebeurt er met het oeuvre van een schrijver na zijn overlijden? Sommige boeken overleven hem en gaan ook na zijn dood vlotjes over de toonbank. Maar dat geldt lang niet altijd voor elke schrijver of voor elk boek. Welk lot een oeuvre is beschoren, ligt in de eerste plaats in de handen van uitgeverijen en lezers. Een boek moet beschikbaar zijn en moet worden verkocht en vooral gelezen. Elke auteur zal, terugblikkend op zijn carrière, titels kunnen aanwijzen waarvan hij vindt dat ze tot de beste van zijn oeuvre behoren. Lezers laten zich niet zomaar iets voorschrijven en bezorgen soms, eigenwijs als ze zijn, andere titels eeuwigheidswaarde. Het is met de literatuur niet anders dan met geld of eigendommen. Na zijn overlijden heeft een schrijver er niets meer over te zeggen.

Neem nu het oeuvre van de Britse schrijfster Vita Sackville-West, overleden in 1962. In Groot-Brittannië is haar werk nog steeds vlot verkrijgbaar. Nederlandse vertalingen van haar romans en dichtbundels zijn nergens meer te vinden. Enkel In de tuin, een selectie uit haar tuincolumns, biedt uitgeverij Cossee nog te koop aan. In België en Nederland wordt ze enkel als tuinschrijfster herinnerd. In haar thuisland is het, ondanks de ruime beschikbaarheid, niet anders. Sackville-West, tijdens haar leven voortdurend op zoek naar erkenning voor haar verhalen en gedichten, had het zich zelf vermoedelijk anders voorgesteld.

vita 02
Tigridias

Painter’s flowers

Op het eerste gezicht lijkt het vreemd dat Sackville-West, een vrouw van aristocratische komaf, over de natuur schrijft. In haar columns kan ze niet alleen lyrisch van bloemen worden, ze weet ook perfect hoe je ze kweekt, van zaadje tot bloeiende plant. Uit haar omschrijvingen blijkt ook dat ze niet bang is om met de handen in de aarde te zitten. En dat hoeft uiteindelijk niet te verbazen als je weet dat ze in 1930, samen met haar echtgenoot, eigenaar wordt van Sissinghurst Castle, een landgoed in het graafschap Kent. Het koppel herstelt de gebouwen en tovert de wildernis rond het kasteel om tot een goed onderhouden tuin. Hij ontwerpt de structuur, zij neemt de aanplanting voor haar rekening. Dankzij hun inzet groeit het landgoed uit tot een van de belangrijkste trekpleisters in Groot-Brittannië.

Kort na de Tweede Wereldoorlog start Sackville-West met een wekelijks tuincolumn voor de zondagskrant The Observer. Ze zal het vijftien jaren volhouden. De kiem voor de columns zaait ze tien jaar eerder met de publicatie van Some Flowers, een boekje waarin ze over haar vijfentwintig favoriete bloemen vertelt. Stuk voor stuk planten waarvan ze de vorm, kleur, tekening en textuur apprecieert. Ze omschrijft ze als ‘painter’s flowers’ – bloemen die schilders in vervoering brengen of in vervoering zouden moeten brengen. Ze beschrijft elke bloem op twee, maximum drie pagina’s. Haar teksten worden, soms tot haar eigen frustratie, met zwart-witfoto’s geïllustreerd. Ze laat niet na de lezer erop te wijzen dat de foto’s geen recht doen aan de werkelijke schoonheid van de planten.

vita 03
Verbascum

Kleuterjuffen en kolonels

‘Het is erg moeilijk over bloemen te schrijven,’ zegt Sackville-West in het voorwoord van Some Flowers. Ze ergert zich blauw aan de sentimentele woordenschat die haar tijdgenoten gebruiken zodra ze de kleur en geur van planten beschrijven. Ze klinken als kleuterjuffen die een stel ondeugende kinderen in toom trachten te houden Ze neemt zich voor het zelf anders aan te pakken. Schrijven over bloemen, dat wil ze, zonder poespas.

Als ik de huidige tuinliteratuur erop nasla, precies tachtig jaar na de publicatie van Some Flowers, bots ik op hetzelfde probleem als Sackville-West. In de tuinschrijverij zijn er nog steeds kinderjuffen aan het werk. Hun zeemzoete columns worden afgewisseld met gortdroge how-to’s. In zulke stukken spreekt een auteur tegen bloemen zoals een kolonel tegen een nieuwe lichting soldaten. Het ontbreekt de meeste teksten over tuinen aan een literaire insteek, aan verbeeldingskracht.

vita 04
Over de Madonnalelie

De Madonnalelie

Kleuterjuffen en kolonels dichten zichzelf een onmisbare rol in de tuin toe. Planten groeien dankzij of voor hen. Niets is minder waar. Bloemen bloeien omdat dat nu eenmaal is wat bloemen doen. Hun voortbestaan, hun nalatenschap zo je wilt, hangt ervan af. In het beste geval helpt de mens een handje. Sackville-West behandelt haar bloemen niet als kleuters of soldaten, maar als volwassenen. Wat geldt voor mensen, geldt ook voor planten: ze hebben een eigen karakter en geheimen. Sommige kunnen het prima met elkaar vinden, terwijl andere hun buurman of -vrouw geen zonlicht gunnen.

Sackville-West spreekt haar lezers rechtstreeks aan – nuchter, gemeend en gedistingeerd. Tegelijkertijd durft ze grappig uit de hoek te komen en geeft ze zich zonder gêne over aan dagdromen over haar ideale tuin. Ze is de eerste om advies te geven, maar ook de eerste om haar eigen tips in de wind te slaan. Ze is de eerste om advies van anderen aan te nemen, ook al spreken sommige tuinkenners elkaar tegen. De Madonnalelie blijkt in haar handen een verloren zaak. Welke tip ze ook volgt, in de grond van Sissinghurst schiet de lelie nooit wortel.

vita 05

Een blik op een bloem

In 2014 wordt Some Flowers opnieuw uitgegeven. De uitgeverij vervangt de foto’s uit de oorspronkelijke editie met aquarellen van Graham Rust, een Britse kunstenaar bekend voor zijn muur- en plafondschilderingen. Zijn elegante en levendige illustraties sluiten perfect aan bij de geraffineerde schrijfstijl van Sackville-West. Voor het eerst maakt Some Flowers niet alleen met woorden, maar ook met beelden duidelijk waarom de vijfentwintig bloemen door de schrijfster als ‘painter’s flowers’ worden omschreven. Wie de nieuwe uitgave leest, ondergaat dezelfde sensatie als tijdens het kijken naar een geslaagd stilleven: je blik op bloemen verandert. Je denkt te weten hoe bijvoorbeeld een roos eruitziet, maar het kunstwerk – of het nu een boek is of een schilderij – doet je beseffen dat je nooit echt goed naar de vorm, kleur, tekening en textuur hebt gekeken. Je blik op de roos wordt als het ware verdiept.

Vita Sackville-West mag tijdens haar leven andere wensen hebben gekoesterd, het publiek heeft beslist de bloemen uit haar nalatenschap te plukken. Zoals het publiek dat ook met het werk van sommige kunstschilders heeft gedaan. Denk maar aan de waterlelies van Claude Monet of de zonnebloemen van Vincent Van Gogh. Sackville-West vertoeft met andere woorden in een select gezelschap. Daarenboven is Some Flowers meer dan alleen een boek, het is een gids voor het beheer en de ontwikkeling van Sissinghurst. Tegelijkertijd kun je het boek beschouwen als een Sissinghurst in zakformaat voor wie niet het geluk heeft in de buurt van het landgoed te wonen. Some Flowers is de nalatenschap van Vita Sackville-West. Een nalatenschap samengevat op 114 prachtige pagina’s.

Lees hier over Ward Mertens. En bekijk en/of volg Ward op de volgende sociale media:

Coverfoto voor dit artikel: www.npg.org.uk

Foto’s in artikel: Ward Mertens

De ‘Revival’ van de tuinen op landgoed Easton in Lincolnshire V.K.

De Easton (ommuurde) tuinen zijn gelegen op een heuvelrug in het prachtige landschap van het Engelse graafschap Lincolnshire. Het landgoed is al meer dan 400 jaar eigendom van de familie Cholmeley.

De huidige generatie van de familie die woonachtig zijn op het landgoed wonen hier vanaf 1993. Vorige generaties zijn door de eeuwen heen druk geweest met de tuin, er werden bomen aangeplant, bruggen, muren en follies gebouwd etc. Het ontwerp van de tuinen was in Tudorstijl.

Easton huis en tuinen in vogelvlucht

In 2001 was de tuin vrijwel overwoekert en was er bijvoorbeeld aan bramen geen gebrek. Er is toen besloten om het grondig aan te pakken, nog in hetzelfde jaar is er een begin gemaakt met de renovatie van de tuin.

Na het verwijderen van allerlei struikgewas ontstonden nieuwe uitzichten en de mogelijkheid voor het aanplanten van vroege bloeiers, meestal bolgewassen.

Britten zijn dol op sneeuwklokjes, die mogen dan ook niet ontbreken in de bostuin van landgoed Easton. De traditie gaat vele jaren terug, veel grote (en vaak bekende) tuinen stellen hun tuin open tijdens het bloeiseizoen. In ons land zijn er ook steeds meer open tuinen en markten waar het sneeuwklokje centraal staat.

Galanthus nivalis in een ommuurde tuin op landgoed Easton

De Nederlandse Tuinenstichting maakt zich jaarlijks sterk voor het openstellen van tuinen met sneeuwklokjes, de lijst met tuinen is elk jaar te vinden op hun website.

Anneke Claasen is de stuwende kracht achter het jaarlijkse sneeuwklokjesgala in de bedrijfshal van Claasen Jachtbouw op de Zaanse Schans. 

Tegen het einde van de negentiende eeuw maakte de tudorstijl een revival, deze tuinmode was altijd aanwezig geweest in de tuin. Hier en daar waren door de tijd wel wat aanpassingen gedaan in de victoriaanse tuinkunst. De tuinen waren in deze periode bijzonder populair.

Velvet border

Woodland

Rond het begin van de twintigste eeuw werd de tuin afgebeeld in tuinmagazine Country Life.  De toekomstige president van Amerika Franklin D. Roosevelt raakte op slag verliefd op het huis, maar nog meer op de prachtige tuinen. Zijn omschrijving van de tuinen spreekt voor zichzelf; … a dream of Nirvana…almost too good to be true.’

Halverwege de twintigste eeuw raakte huis en tuinen in verval. Tijdens de tweede wereldoorlog werd het huis gevorderd door het leger, vanaf toen was dit, voor vier jaar, het onderkomen van  het Parachute Regiment van de Royal Artillery. Het was dit legeronderdeel wat een belangrijke rol speelde bij de slag om Arnhem.

Wilde weelde

Long Border

Na de oorlog raakte de tuinen verder in verval. Dit heeft tot 2001 geduurd, de huidige generatie Cholmeley  zag de potentie van de tuinen.  De stijlbepalende muren moesten opnieuw worden opgetrokken vanwege acuut instortingsgevaar. De nieuwe muren waren het startpunt van de grote renovatie die tot de dag van vandaag nog steeds gaande is.

Easton Walled Gardens
Easton
Grantham
Lincolnshire
NG33 5AP
01476 530063
info@eastonwalledgardens.co.uk

Website

 

 

Een droomtuin met uitzicht op Little Loch Broom in Schotland

durna-9

Voor het navigatietijdsperk was het altijd zo heerlijk simpel en eenvoudig, in welke haven je ook aankwam, gewoon de borden ‘The North’ volgen. De tuin in Schotland waar we het in dit artikel over hebben ligt nog ongeveer 2 uur rijden voorbij het laatste bord met de verwijzing naar het noorden. De Schotse Hooglanden en Inverness liggen al achter ons.

durna-7

Tuinieren in dit noordelijke klimaat is niet altijd even eenvoudig, plantenkennis en ecologie zijn hier een pré om een tuin hier tot een succes te maken. Veel planten komen in bloei als het aantal uren licht per dag toeneemt. Maar een flinke portie vallen en opstaan hoort er ook bij.

durna-8
durna-4
A Garden with a view

De eigenaren Will Soos & Susan Pomeroy hebben van plekken als Zuid Afrika en het mediterrane gebied planten, stekken en zaden naar hun tuin meegebracht. Het veelvuldig experimenteren bracht ook teleurstelling maar was uiteindelijk zeer de moeite waard.

durna-6
durna-2
durna-1
durna-3

Will Soos and Susan Pomeroy
Little Loch Broom, Wester Ross
IV23 2QZ

Call 01854 633761

Email

De klassieke schoonheid van Powis Castle and Gardens in Wales

De tuinen van Powis Castle  hebben een geschiedenis van meer dan 300 jaar. De rood stenen muren van het kasteel,  boven op een heuveltop in het landschap van Wales, vormen een dramatische achtergrond tijdens een wandeling door de tuinen. Duidelijk zijn de Franse en Italiaanse invloeden in de tuin te zien.

pow 1

Een groot gedeelte van de 23 ha tuin vormen de terrassen met tuinen rondom het kasteel, deze bieden een uniek uitzicht op ondergelegen tuinen en het prachtige omringende landschap.

Elk seizoen van het jaar heeft de tuin van Powis Castle iets prachtigs te bieden. Na een barre winter staan duizenden narcissen u op te wachten. Later in de seizoenen zijn het de bruisende kleuren van de  rhododendrons en de klassieke schoonheid van Wisteria en Magnolia die u verwelkomen.

pow 2

pow 3

Vanaf de parterres van Powis Castle is het puur genieten van het landschap van Wales. Just take a walk on the wild side.

pow 4

Iets meer dan honderd jaar geleden waren het Graaf George Herbert en zijn vrouw Violet die de tuinen grondig renoveerde. In 1952 werden het kasteel en tuinen overgedragen aan het National trust.

pow 5

Dicht bij het kasteel hebben de tuinen op de terrassen een formeel karakter. Hoe lager je komt hoe minder formeel de tuinen worden. Er zijn zelfs plannen voor een nieuw terras met een eigentijdse naturalistische beplanting.

pow 6

pow 9

pow 10

pow 15

pow 12

pow 11

pow 14

pow 13

 

National Trust/Powis Castle and Gardens